Jeg tror at verden blir et bedre sted hvis man sier fine ord til hverandre. Er du ikke enig?
Vel, det håper og trur eg. For eg har opna eit prosjekt eg kallar Fine ord, eller fineord.petterhol.com. Prosjektet skulle i utgangspunktet vere ein samling av fine ord ein kan seie til kverandre hvis ein treng det, men det er jo litt meir enn det. Og litt meir enn det igjen skal eg gjere det. Eg vil ha eiga sider om positive ting, som til dømes kvifor det er viktig å smile.
Men hvis du er uenig, eller berre har tips og idéar om korleis det burde være det, voner eg deg til å gå inn og trykkje på “Bidra”. Då kan du sende e-post til meg og seie ifrå.
Trykk her for å gå til Fine ord.
So er klokka halv fem på natta – og eg får ikkje sove. Det er sikkert mange grunner til det. Kver gong eg kjem til eit sånt punkt kvar eg ikkje får sove, står eg vanlegvis opp og gjer noko anna. Vanligvis går det i å lese korleis ein får sova på Internett, og vanlegvis medbringar det meir nysgjerrighet og dårleg samvit for det ein gjer galt – og det ein ikkje gjer i det heile tatt. Sukk.
Og når det er sagt, så kan eg jo gjerne leggje opp mi eiga, fornuftsbaserte, erfaringsfyllte og samfunnsoppdaterte liste over ting ein må/ikkje må gjere for å kunne sove godt:
- Ikkje forbered deg så godt på å sove har eg funne ut. Det å planleggje å sove, leggje opp til det (re opp senga skikkeleg, finne fram ting, fikse andre ting) og tenkje på at ein må sove er rett og slett ikkje så bra. Legginga burde skje spontant. Med ein gong.
- Legg deg når du er traut Når du kan det, legg deg når du merker at du byrjer å verte traut. Spontant.
- Ha alltid lesestoff/lydbok/soveplaylist/podkast på lur Tjau, det er alltid noko som hjelper deg å sove. Kanskje ikkje alt hjelper for alle. Å lese ei bok før du legg deg kan verte lurt, især ettersom ein vert traut å auga av å lese. Det er òg viktig å ikkje lese boka for lengje. Lydbok og podkastar kan fungere til dei som liker sånt. Konsentrasjonen kan gjere deg søvnig, men det må ikkje være tungt stoff, ei heller video. Også, soveplaylist er fint å ha. Velg med omhu ut musikk som er roleg og avslappande, og legg det i ei speleliste. Pass på at den ikkje varar i fleire timer. For mykje lyd er usunt.
- Ikkje drikk den litt for mange veker gamle eplejusen i kjøleskapet Ei heller knekkebrød. Ikkje god nattmat. Eplar, frukt eller lett mat av anna slag er derimot å anbefale.
- Gjer deg ferdig Det er kanskje ikkje lurt å jobbe så lengje på natta, men hvis du held på med noko, gjer deg ferdig. Då kan du leggje deg med eit smil om munnen fordi du klarte å gjere det ferdig, og arbeid som ikkje blir gjort har ein tendens til å, ja, ikkje bli gjort.
- Varier sovemiljø Å sove i dei same omgjevingane, i den same senga, på same plassen gjennom heile året er ikkje så fint. Det er keisamt, rett og slett. Å ommøblere inne på rommet der du sov er godt for både søvnen og arbeidsmiljøet (hvis du har det, der). Det er også fint å bytte ut putar, madrassar, dynar og liknande.
- Smil Eiga erfaringar tilseier at å smile mykje gjer ein god nattesøvn. Alle dagar er ikkje så fin, men smil når du kan, og når du har behov for det. Du kan btw òg glede andre, ved å seie til dømes at dei er bra, at dei er flink eller andre fine ord. Det er godt moleg at dei seier det tilbake til deg.
- Ikkje lær deg flettefunksjonen i Word Sjølvom det sikkert er dritnyttig å kunne flettefunksjonen i Word, har du mest sansynelegvis ikkje bruk for det, og du treng ikkje lære det kl. 3 på natta. Sry. Forresten kan du bruke flettefunksjonen til å sende ut felles-e-postar, -brev e.l. med varierande felt frå databasar. Sukk.
Her var nokre av mine sovetips. Eg syns du skal kome med dine, så utveksler me erfaringar og med i Det Gode Fellesskab. God natt..
For ikkje mange dager siden utkom utgåve tri av Juventes medlemsblad, MOTIV. Då blei eg glad. Og denne gongen var det noko nytt, for no er eg medlem av MOTIV-redaksjonen. Det betyr i praksis at eg skriv sakar (artiklar) til bladet, og er eg heldig vert dei trykka opp i 1350 eksemplar (jf. utgåva til biletet til høgre).
Det er fint å være journalist i bladet, især ettersom eg er veldig glad i det. MOTIV er det viktigste Juvente har for å nå ut til alle medlemmane sine, og det står veldig mykje fint i det. Eg trur dei aller, aller fleste les MOTIV, fordi dei er glad i organisasjonen.
Beklageligvis kjem ikkje MOTIV ut så ofte. Det er vedteki at den kome ut fire gongar i året. I fjor kom den berre tri gongar, men då bytta dei redaktør og utval òg. Men i år, skal me få til fire nummer. Og me er godt igong. Eg håper virkeleg at det vert fire nummer neste år òg. Det ser litt dystert ut med tanke på penger, men eg håper virkeleg det fikser seg.
I dag er daudlinja til siste nummer. Eg har skrivi ein årskavalkade, sånn som du ser siste dagen i året på NRK, kvar dei tek for seg alle dei store nyheitane for året som gjekk.
I den du ser til høgre har eg forresten skreve om Kontra, om korleis Juvente jobbar politisk og endringane i politisk program.
God lesing.
"The Library". (CC) Here's Kate på Flickr.
I dag var eg på biblioteket. Der har eg vore mange gongar før, men fyrst i dag oppdaga eg kva som faktisk fantes der. Og det skal eg fortelje deg, det er ikkje så rent lite heller.
Eg har alltid forbunne biblioteket med noko kvar ein kan låne bøker. Eg er ikkje motstandar av bøker, nei, herregud. Nett no les eg Iskaldt Bedrag med Dan Brown. Det har eg gjort i eit år, men det er så.
Men biblioteket er så mykje meir enn berre bøker. Her er ei liste over det du kan gjere på biblioteket, i alle fall mitt bibliotek:
- låne bø…, ja.
- låne fagbøkar
- låne ordbøkar
- låne DVD-filmar
- låne CD-platar
- låne lydbøkar
- låne interessante tidsskrift
- lese avisar (lokalavisa, VG, Dagbladet, Aftenposten) i båe rull og papir for dei siste utgavane
- lese dagens avis
- kopiere og skanne ting
- surfe på internett, vel, ja
- sitje og gjere lekser/arbeid i eit stille miljø
- sitje og lese i eit stille miljø
Gå på biblioteket, du òg. Det er gratis.
I dag dukka eg over ein fin blogg, takka være Liv Hauge Norheim. Det er Ingrid Riddervold sin blogg, og ho lagar fine og søte ting (heimelaga typ, jau) og sel dei. Eg hev sans for sånne. Ho har no ein bloggkonkurranse kor man kan vinne ein lommebok av Tinemelkekartong. Difor skriv eg dette, og oppfordar alle andre som les denne bloggen å gjere det same, så kanskje dykk vinn han istedet for meg.
Trykk her for å delta sjølv
Og les gjerne resten av bloggen hennes òg. Den var fin.
Eg er veldig glad i konseptet nettbutikk. Det er så enkelt, især når en bur usentralt. Men det er ikkje alt eg liker med dei. Og då tenkjer eg spesielt innloggingssystem.
Jau. For når ein handler hjå nokon på internett, så er det ikkje berre så lett som å skrive inn adressa si. Og bankkortkoden. Og utløpsdatoen. Og den tresifra koden i siste del av den ofte lengeresifra koden bak på signaturfeltet. Og passordkalkulatoren, hvis den krever BankId. Jau, du ser, det er mykje styr allerede. Men det er ein ting dei aller fleste nettbutikkar hev til felles. Dei skal ha meg til å lage brukerkonto.
Kva i pokker skal eg med brukerkonto? Eg skal jo berre kjøpe ein ting! Alt eg treng, kan eg få på e-post, av bestillingsbekreftelsar og pakkesporing ogsånn, tenkjer eg. Eg forbinn brukerkontoar med ting eg nettverk kvar eg skriv i forum, legg ut bilete og den slags. For å ikkje snakke om tenester som e-post ogsånn. Men når det kjem til nettbutikkar? Nei takk.
Eg kan jo til dels forstå argumentane, og fordelane med brukerkontoar. Det er lettere å få oversikt over kva ein har kjøpt gjennom tidande, framfor å leite i masse e-post. Då har eg eit forslag. Kva med å lage ein universal brukerkonto som kan brukast til alle nettbutikkar? Litt som Google og Facebook gjer for tiden. Ein brukerkonto kvar eg kan få oversikt over alt eg har kjøpt gjennom tidande, som samtidig er lettvindt og stilrent.
Så slepp eg;
- å hugse brukernamnet mitt, om det er e-postadresse, telefonnummer, selvbestemt e.l.
- passordet mitt, som eg varierar med tiden, og dermed kan det vere vanskeleg å hugse passordet eg laga for fem år sida
- å rote rundt på tugne sider og finne variert funksjonalitet
- å få tilsendt nytt passord på e-post, og det heng samans med at..
- ..eg ikkje hugser kva e-post eg førte opp på, fordi det òg varierar med tiden
- eg slepp å få unaudig e-post, som nyhetsbrev frå nettbutikken hvis dei er frekk nok til å sende meg det
Masse fordelar, der ser du.
Andre ting eg ikkje liker med nettbutikkar:
- at ikkje bereikna porto visas i prisen (tillegsfunksjon)
- at produkt er sotert etter mekre i enkelte tilfelle
- at eg ikkje kan betale over nettbank/faktura på alt
Har du noko meir?
Ice.net-ruteren med laptop. Foto: Petter Holstad. (C) ITpro.no.
Sidan sist har eg fått nytt internett. Nei, eg har ikkje bytta leverandør frå Ice.net, men eg har skifta produkt frå USB-modem til WLAN-ruter. Eg har lånt ruteren ein gong før, då som journalist for å skrive omtale av den. Eg likte ruteren. Så vidt eg har sett er Ice.net den einaste som tilbyr ruter med mobilt breiband. Mobilt breiband er kjekt i seg sjølv – og å få det med ruter er endå kjekkare.
Aller helst vil eg ikkje ha mobilt breiband. Ikkje fordi det ikkje er kjekt, men fordi eg ikkje har behov for det. Problemet er at det er inga som gidd å levere Internett via kabel til huset vårt. Difor har eg mobilt breiband. Til tross for at det er mobilt breiband, var ruteren superrask når eg fekk den. Eg kunne for fyrste gong sjå på VGTV utan at den fekk problem, eg kunne sjå Nett-TV i høg hastighende og ned podkastar på nokre få minutt.
Gleda varte ikkje lenge.
For ei god stund sidan høyrde eg på Buzz Out Loud at den amerikanske Internettleverandøren Comcast kasta kundane sine av Internett i eit år viss dei nytta over 250 GB per månad. 250 GB er ganske akseptabelt, men den kan fort komme opp i tresifra tal når i USA kvar dei har videotenester som Hulu og sånn. Gjennom Buzz Out Loud får eg inntrykk av at amerikanar nytter veldig mykje video – og det slit jo på nettlinja.
Her heime derimot trur eg ikkje at eg blir kasta av nettet. Men nett no følast det sånn. Overstig eg bruk av 10 GB internett frå den fyrste i kvar månad, strupas hastigheita ned til 200 kbps i ei veke. Når veka er omme, får eg tilbake same hastigheita med mindre eg overstig 10 GB igjen iløp av den veka. Dét liker eg ikkje.
Det står spesifisert i avtalevilkåra til abonnementet, begrunna for å sikre at flest mulig personar får utnytta tenesta til det maksimale. Eg skal ikkje uttale meg på om dette er ei dårleg begrunnelse, men eg kan si at eg føler meg litt snytt. Tenesta kostar 400 kr månaden, og sett saman med breiband på markedet er det ikkje så høg hastigheit eg får på det fulle. Sist gong eg fekk strupa hastigheita sprengte eg grensa med det dobbelte. Det var resultat etter litt stornedlastning og Nett-TV-visning på middels kvalitet.
No må eg være på vakt. Eg må ha eit program som passer på kvar mykje internett eg bruker til ein kvar tid. Eg kan ikkje laste Youtubevideoar utan å passe på, eg kan ikkje sjå nett-TV, eg kan ikkje la iTunes stå på over natta for å laste ned. Det er fæle –og eg betalar for det. Drittløsning.
Snart er det over. Det liker eg ikkje. Måndag skal du avgjere kven som skal styre skuta videre dei fire neste åra, og måndag kan du ikkje kjøpe alkohol. Det er stemmedag. Stortingsval. Og valvake, sjølvsagt. I år har eg vore aktiv i valkampen. Ikkje at eg hadde så mykje moleghende til det før, men no kan eg politikk, parti, storting og alle andre ting ein treng vite. Eg har vore med på å påvirke folk, og eg har kosa meg skikkeleg. Men no er det altså slutt.
Ting eg har gjort i valkampen:
- Diskutert med mamma.
- Vore på AUFs valgkampkickoff i Tromsø.
- Vore på stand med Harstad Arbeiderparti, og der:
- dela ut rosar
- dela ut brosjyrar
- snakka med fine folk
- Hilsa på Bjarne-Håkon Hansen.
- Vore på stand med Skånland Arbeiderparti.
- Hilst på ordføraren.
- Vore aktiv i prosessen med å starte opp Harstad AUF.
Du forstår vel kva politisk fløy eg er tilknytta.
Allikevel, føler eg at eg har gjort litt for lite. Ikkje av vilje, men av kapasitet og molighende. Eg kom seint i kontakt med Harstad Arbeiderparti, og eg bor slik at det er vanskeleg å kome seg nokon plassar utan privattransport. Og redusert tid.
Ting eg ikkje har gjort i valkampen:
- Stått enda meir på stand med Harstad Arbeiderparti.
- Hilsa på Jonas Gahr Støre.
- Gått på husbesøk.
- Starta opp Harstad AUF.
- Starta opp Harsatd AUF tidligare så me kunne ha litt aktivitet.
Men det får vere.
No dreg eg til Lillestrøm og FRISTIL Lederskolering med Juvente. Fyrst skal eg innom Oslo og sjå på valkampbodane samans med Øyvind. Allikevel betyr det at min tid i valkampen er over. Eg kjem ikkje heim før sundag, og måndag er dagen. Pokker heller. Men eg håper då indelig at du gjer det rette valet. Stem Arbeiderpartiet, eller i det minste raudgrønt. Så får du eit alternativ – til motsetning til kva veka til Jensen har vore.
Godt val.
Eg har vore engasjert i valkampen sidan mai, då eg vart medlem av AUF. Eg har engasjert meg for eit AUF-lag i Harstad. Det fekk eg til, og resulterte i at Jonas Garh Støre klippa snora til Harstad AUF. Eg var ikkje tilstede sjølv på sjølve oppstarten, men eg vil takke dei flotte folka som fekk det til.
Eg har òg vore engasjert med Harstad Arbeiderparti, og i dag var eg på valkampstand i byen. Der var mange parti, bl.a. Krf i gult telt, det var stugt. Eg fekk derimot aktivistpakka til Arbeiderpartiet som inneholdt fin, raud t-skjorte, pins og klistremerkar ogsånne fine ting. Å stå på stand er absolutt morosamt. Ein kjem på mange flotte folk og skapar godt miljø mellom partifellane.
Huggeleg er mange av dei andre standfolka òg. Eg snakka med kjekke SV- og Raudt-folk. Driv valkamp, du òg då vel!
P4-nyhetene har i dag eit innslag om norske ungdomsskuleelevers databruk – og at bruken har falt no på nokon år viser ei undersøking frå Universitetet i Oslo. Tavleundervisning er sjølvsagt kjempebra det, men databruken bør absolutt opp.
Her er ei liste over nokon tiltak til ikkje berre økt, men betre databruk i skulen. Basert på lokale forhald, men det kan godt gjelde fleire stader i det vide land.
- Teknisk utstyr som fungerar er sjølvsagt fyrste bod. På skulen vår har me for mykje problem med at datamaskinar rett og slett ikkje får logga seg på, vil kome på internett, krasjar, startar om på nytt, “får virus” i følgje antivirusprogrammet etc. Enkle datamaskinar, med enkle program som er LAGA for skulebruk (les: Skolelinux o.l.) burde vore tilgjenge.
- Open programvare er fint for samviten. Ikkje fordi det er så uhovelig mykje betre enn det andre, men fordi det er mykje rimeligare (les: gratis) – og det gjelder òg når ein skal oppgradere. Hurra for Firefox og OpenOffice.
- Bruk datamaskin til meir enn faktasjekk. Dette er eit punkt reportaren på P4 trekk fram; datamaskinane brukas aller mest til faktasjekk. Det resulterer ofte i å gå på Google og sansynelegvis finne ei Wikipedia-artikkel om emnet. Inga tvil om at Wikipedia er heilt fantastisk, men det er einsformig og lite spennande.
- Søkekunnskaper er fint å få ei innføring i. Korleis søker man etter det man leiter etter?
- Økt kompetanse blant lærarene burde vore fyrstekrav. Datamaskiner er såpass komplisert frå før at ein kan ikkje berre sette dei foran ei datamaskin og tru at dei klarar alt. Ofte resulterer det i bortkasta minutt på å leite etter noko og/eller veileiing frå elevanne.
I innslaget kjem det fram at videregåandeelevar bruker data mykje meir. Det er ikkje så rart. I Troms får alle ein laptop, og eg trur det er liknande ordningar i resten av landet. Laptop er fint mtp. at man kan sitte i klasserumet og jobbe mykje meir med dei – til trass for at nokon ikkje klarar å følje med i timen og gjer andre ting. Då er maskinar laga for skulebruk eit alternativ.
No har eg fått meg ein ny kategori på bloggen. Her vil eg leggje ut (heilt spontansk) vignettar til båe TV og radio som eg liker. Eg har stor lidenskap over alt som finnes av vignetter, jingler, introer, lydelement og grafiske element – og da især nyhende.
Ettersom det er tysdag i dag, har eg funne fram fine TV-vignetten til The Apprentice:
Dette er frå den fyrste sesongen til The Apprentice på amerikansk TV – og har tydeleg preg av dét. Men den reflekterar programmet kjempegodt, og det er bra. Musikken er òg fin, absolutt. Som nemnt er det tysdag, dermed finale i The Apprentice på TVNORGE. Det er sesong seks, som har denne vignetten:
God tysdag!
Nina Owing og Atle Bjurstrøm. (C) NRK
I går kveld såg eg på NRK1, der var det sendinga “Velg!09″. For å seie det rett ut; det var eit fantastisk bra program. Programleiarane Atle og Nina er kjempeflinke med å få partiene til å snakke for seg, dei stiller fine spørsmål og let folk slippe til. Eg tykkjer òg det var i ein morosam setting programmet var satt i, med eit direkte publukum som jublet (trass alt kver gang nokon sa noko, men allikevel). Då får eg valkampfølinga i meg, og det er bra. Også er det mykje betre studio – og mykje betre programleiarskap enn kva TV 2 kan tilby. Lukke til vidare, NRK!
Kamera på NRK Opplevelsersenteret
I dag (sundag) såg eg på Dagsrevyen på NRK1. Der var det eit innslag om kva Frp vil gjere med NRK-lisensen hvis dei får regjeringsmakt, blant anna fjerne NRK-lisensen, finansiere NRK via statsbudsjettet (slik at det må konkurrere med helsevern, skoler, veier og barnehager) – og på sikt privatisere det. Det liker eg ikkje – og lagar ei liste over kvifor me ikkje burde fjerne ho.
- NRK gir deg tre kanalar på TV-skjermen din, utan reklame. Det gir med tid til god TV, som aktualitetsprogrammer (Dagsrevyen t.d.), dokumentarprogrammer (330 skvadronen, Brennpunkt, Faktor, Fakta på lørdag, samt ein rekke andre enkeltståande program/seriar), faktaprogram, kulturprogram, underholdningsprogram (Borettslaget, E6, Kroppen, Landeplage, Nytt på Nytt (!) t.d.) og mange andre produksjoner.
- NRK har bredde for å sende TV-program tilppassa alle, uanset alder og interesser. Du finn alltid som du interesserer deg for.
- NRK sender mye egenprodusert, som er mye bedre enn alt det mjølet andre TV-kanaler kjøper inn.
- NRK har tid til arkivsendinger for de spesielt interesserte. Mye gammelt og fint som sendes igjen på NRK, noe andre TV-kanaler ikke ville fått til.
- NRK gir meg mange fleire radiokanalar. Ikkje berre P1, P2 og P3 (som er flotte kanalar, alle tri), men også ein rekkje nisjekanalar som NRK Klassisk, NRK Nyheter o.l.. Dessutan er alle radiokanalane reklamefri.
-
NRK gir meg gratis nett-TV, for nesten alle (om ikkje alle?) av deres egenproduserte TV-program. Heilt gratis, og utan reklame i sendingen (sjølvom dei prøvde seg for ei stund tilbake).
På NRK Opplevelsersenteret
- NRK gir meg nettradio – og arkiverer mye av radioinnholdet sitt, slik at det er søkbart og mulig å lete opp.
- NRK podkaster mykje innhold som berre er eit eksempel på at de ynskjer å gjere innhaldet sitt tilgjengeleg i mange formar, samt:
- NRK leker med BitTorrent
- NRK gir meg lokalnyheiter som ofte er betre enn lokalavisa, både på trykk (nrk.no), radio og TV.
- NRK let meg velje kva nyheiter eg vil sjå hvis du trykkjer på “nyheter” i NRK Nett-TV. Då kan eg sjølv velgje kva klipp (same klipp som dei brukar i nyheitssendingane sine).
- NRK gir ut produksjoner på DVD som eg ikkje ser så veldig ofte frå andre norske TV-kanalar.
- NRK og Met eig yr.no – og kor ofte bruker du ikkje den, kanskje?
- NRK eig Urørt, som gir usignerte artistar plass til å boltre seg.
Det finns sikkert mange punkter til, og NRK er slettes ikkje perfekt. Les òg Øyvind sitt blogginnlegg som same sak, dog nokre månedar eldre: Norsk rikskvalitet
Sjå, eg har fin ny bloggbunad.
Eg blogga tidligare om at eg skulle på Juventes sommerleir og landsmøte 2009 – Kontra. Og dit dro eg pokker meg òg. Og det var huggeleg og spennande. Fyrst tok me flyet til Oslo for å vere der ein liten stund før me tok nattoget til Stavanger. I Oslo er det eit fint bygg som heiter Juventekontoret, og der liker eg meg godt. Der kan ein vere i godt selskap med flotte folk. Der vil eg litt oftare – og moligens aller helst jobbe ein dag. Kven veit?
Etter fine lange timar på nattoget – kom me på Kontra, og eg og Øyvind ble stua inn på kontoret vårt. Det lå kjekt til, med sengar som sitteplass ogsånn. Dessutan fekk me miksebord og mikrofonar, som var kobla til høgtalarane båe inne og ute. Beklageligvis måtte me på onsdagen flytte alt til eit lite kontor, fordi kontoret måtte brukast til isolat (i disse svineinfluensatider må ein passe ekstra godt på, men inga hadde det). Også fekk me åpningskonsert med Elise Vatsvaag (bildet) og Greg Holden (linkar til Myspace).
Utover uka gjekk det kjekt med landsmøteforhandlingar. Eg føler meg litt som eit fullverdig Juventemedlem når eg har vore med på landsmøtet. Og då fekk me gjennom fine ting, som å endre ordet «rusgift» til «rusmidlar» og tilsvarande, ny logo (!), nytt fint politisk program og nytt forbundsstyre.
På onsdagen dro eg på seminar i samband med IOGT og DNT i Stavanger, og såg på Per Inge Torkelsen og Abid Raja fortelle om me treng avholdsbevegelsen. Det var eit fint og interessant seminar, med flotte folk som haldt foredrag, fine ting å lære om og god (gratis) mat.
Radio Kontra, som eg var så spent på gjekk forresten KJEMPEBRA. Me fekk til morgonsending kver morgon, og folk likte oss. Det er det viktigste. Også er det koseleg å fine tilbakemeldinger på det ein gjer. Det same gjorde leiravisa Kontrasten. Journalist er litt meg.
Fleire bilete:
Radio Kontra sitt studio med Eirik som DJ.
FORUT-fair.
Gravfølge for Ida sin Nintendo
Stemningen under åpningskonserten mandag.
I går fann eg skikkeleg ut kva det vil si å ha ein populær blogg. Til hverdags har eg berre 10-20 klikk innom kver dag, men i går fekk eg 720 besøkande. Av disse, 626 direkte klikk frå VG-artikkelen (som no er fjerna frå verdensveven). Allikevel blir den artikkelen den beste henviseren til bloggen min sidan eg byrja å blogge.
For i går la eg ut eit blogginnlegg om ein utroleg dårleg artikkel (om det i det heile tatt kunne kalles ein artikkel) på VG Nett. Når ein linker til VG Nett frå ein blogg, kjem blogginnlegget opp nederst i artikkelen, og det trykkjer folk på. Vips, mange hundre besøk og heile 14 kommentarar! Langt ifrå vanleg.
Artikkelforfatteren merka tydelegvis òg kritikken mot artikkelen. Øyvind Engan beklaga for at artikkelen blei publisert og forklare kva som skjedde. Det er kjempebra, kudos til han.
Og sjå her, da:
Det er jo sommer og agurktid, det veit me jo alle – men nokon gongar går det over streken til kva som er journalistikk og kva som ikkje er det. Igår falt det meg inn at eg ville inn på VG Nett og titte – og jammen meg fann eg ikkje overskrifta «Vrien matte på Tusenfryd». Og eg fann ei artikkel, og eg blei meir og meir sjokkert når eg leste den. La meg sitere:
Det er ikke dette som gjør attraksjonen spennende.
Spenningen er det den utrolig sløve tenåringen som opererer hele stasen, som sørger for.
Spaceshot har tolv seter.
Men operatøren greier aldri å slippe inn akkurat tolv mennesker.
Heile artikkelen er skreve på den måten. Linje for linje, alle på kvert sitt avsnitt. Og teksten? Nei, eg veit ikkje kva for ein tekst det er. Det er i alle fall ikkje noko som står i norskboka mi.
Du kan jo lese sjølv
Oppdatering: VG-journalisten har beklaga og oppklart. Les meir her.
Eg er glad i telefonar, og eg er glad i å ringe opp og ta telefoner. Eg skulle gjerne hatt ein jobb kor det er moleg, kanskje kundesenter som sumarjobb eit år? Jautakk. Og ettersom eg er så glad i telefonsamtalar, presenterer eg ei lita litste med råd og oppfordringar frå min side om korleis ein bør snakke i telefonen:
- Helsing. Det er fint å bekrefte at ein har kome til nokon. Eg svarar aldri i telefonen med ‘Hallo?’ eller ‘Hei’, men med å si namnet mitt; ‘Petter’. Ev. kan man seie ‘Hei, det er Petter’ eller liknande. Slik gjer ofte kundeservicetelefonar, og forretningsfolk. Så gjer det du òg, då vel!
- Presenter deg. Når vedkommande har teke telefonen, er det fint om ringar seier kven han eller hun er. Til dømes ‘Det er Petter Holstad som ringjer’. Hvis man representerer nokon, det fint om ein seier det òg. ‘Det er Petter Holstad frå petterhol.com som ringjar’.
- Bruk telefonsvarar. Eg trur eg snakkar for mange når eg seier at eg ikkje er noko glad i å kome til ein telefonsvarar. Men når man fyrst gjer det, tykkjer eg det er normal høfligheit å bruke den. Omså berre fortel kven du er og be vedkommande ringe tilbake. I ALLE FALL, ikkje vent på pipetonen for å så leggje på, slik at meldinga vert heilt tom. Tenk så bortkasta penger på å høyre på ein tom telefonsvarar! Og det leder meg til det neste punktet..
- Gi respons på telefonsvarane. Ring tilbake, send sms når du har høyrt på meldinga! Dersom du ikkje er sikker på om du har det eller ei, undersøk. Ring Telenor eller NetCom eller kva pokker du har og spør. Finn òg ut korleis ein enten bruker den eller fjernar den. Skal du bruke den, spel inn ei personleg melding, ikkje la standardmeldinga spela inn av teleselskapet dominere!
Også eit lite råd til deg som ringjer til kundeservice. Ver klar på at du ikkje ynskjer å bli satt på vent over i meir enn eit minutt, og ver tydeleg på kven du ynskjer å kome i kontakt med. Det kan eg seie etter mange, mange samtalar til div. kundeservicesenter.
Radio Kontra sin logo. Utforma av Øyvind Kind Robertsen. (C) Radio Kontra.
Sommerferien går fort må eg seie. Især når det noko ein ser fram til – og må førebude seg til. Om under ei veke er det berre nokon dagar til eg dreg ned til Oslo – for å så dra til Stavanger. Der har eg kun vore som lite spedbarn, og eg gler meg til å sjå den. Nye byar er alltid spennande. Også liker eg dialekta der nede.
Der ende skal eg gjere noko eg aldri har gjort før. Eg skal vere med på landsmøte. Rettare sagt; Juventes sommerleir og landsmøte – Kontra. Det vert morosamt å bestemme korleis Juvente skal vere dei neste to åra, og kven som skal sitja på toppen. Eg er heldigvis delegat.
Når me snakkar om ting eg ikkje har gjort før – så er det ikkje slik at eg får noko serleg fritid medan eg fyrst er der. Eg skal nemeg oppretthalde mi eiga radiokanal. Jaudå, ei radiokanal som skal sende over høgtalaranlegget. Namnet vert Radio Kontra (oppkalla etter namnet på arrangementet) og eg er redaktør, programleiar og slike ting. Øyvind vert teknikar og musikksjef, og skal sørge for at eg slepp å tenke på sånne ting som å setje på musikk og stille opp og ned mikrofonar. Eg har prøvd, og radio er ikkje lett åleina.
Dessutan er eg journalist for leiravisa ‘Kontrasten’, eller KONTRAsten, eg veit ikkje. Då skal eg mest fokusere på samspel mellom avis og radio, altså kryssannonsering. Det vert spennande. Heldigvis kjem eg til å verte utilgjengeleg medan eg er der nede. Koble fra alt som heitar mail og Facebook og sånne ting. Når eg kjem heim skal eg nok blogge om korleis det er å drive si eiga radiokanal. Og då er jo valkampen igang. Eg må få sjå å blogga litt om valkampen òg før det vert for seint.
Trykk på biletet for å forstørre det
I dag kjem mitt leserinnlegg (eller debattinnlegg, eg veit ikkje) på trykk i Harstad Tidende. Til dykk som ikkje orker/vil/kan kjøpe dagens Harstad Tidende presenterer er det eit utklipp ovenfor som du kan trykke på. Det er mitt fyrste leserinnlegg om alkohol som kjem på trykk – og det tykkjer eg er fint. Også er buyandread.com veldig fint, som let meg kjøpe dagens avis før den kjem i butikken! Gå til buyandread.com du òg da vel!
