Når Internettet slår seg av..

Jump to Comments

Dette er ein bloggpost på nynorsk. Eg eksprimenterar med nynorsk for tiden. Hater du nynorsk, må du gjerna oversetja bloggposten til bokmål, så lover eg å publisera det. Eg må også få minne om at bloggposten kan inneholde en del skrivefeil.

Eg veit ikkje helilt kvifor eg er så avhenig av å vera på nett heile tiå. Det må jo vera som spilleavhenighet trur eg då. I skrivene stund har eg ikkje kontakt til internett i det heile tatt. Den trådløse netttilkoblinen min har falt ut, og eg finner knapt på noko å gjere. Men, kva er det med meg, og nettet då? La meg selv vandre litt tilbake da eg ikkje hadde internett i det heile tatt. Då, var nettet eit fjernt univers, men eg var så gira på å få internett ein dåg, så eg viste akkuratt hvordan eg skulle gjera når eg fikk det. Min første internett-opplevelse derimot, var på skulen kor eg gjekk inn på Harry Potter-nettsidene og prøvde å spela, slik som eg hadde sett naboen min gjera. Men tilslut fikk eg internett. Den gång berre ein telefonledning fra stua og ned til rommet mitt. Dealup til NSN på 22332989, trur eg. Åh, eg husker godt den lyden då. I takt med min internett-bruk, gjekk sefølgelig telefonregningane opp også. Eg ble så glad i alt ein kunna gjere der. Eg starta forsiktig med nokon nettsidar, senare MSN. Og ja, eg prøvda jo MSN Explorer!

Men så, då vart breibandet i hus, trudde eg. For, Telenor, dei eneste som leverer internett til dags dato bygte ut breiband her i området, og dei ringde til oss og spurte om vi ville ha breiband. Ja, svarte vi. Men så er det med Telenor, dei klarar ikkje levere. Etter en god stund, etter flere forsøk og par teknikere på besøk konkluderte dei med at vi ikkje kunne få breiband til huset. I Februar 2006 derimot, klarte faktisk Telenor å levera breiband, til NABOEN! Og vi, er 30 meter unna naboen, noko Telenor mente var heile ein kilometer. Etter enda et forsøk på å få breiband til oss, ble eg og naboen enig om at vi skulla dele nettlinja og sette opp eit trådløst nettverk mellom husene så eg også skulle få breiband frå dem. Og dei brukar ikkje mykje nett, så linja var i ganske stor grad dominert av meg.

Det er slik eg har brukt internett til nå. Eg har hatt ein enslig antenne oppå datamaskinen, og eg får inn trådløse signal. Faktisk, får eg inn signal fra den ANDRE NABOEN også. Og dei bur meir en 50 meter unna oss igjen! Enda et argument mot Telenor. (Eg kan jo så vidt nevna at dette er eit Telenor-fritt hus). Minus noko nedetid har eg holdt meg ganske stabilt på nett, og vert pålogga i lengere tid. Eg har fått fleire kontaktar over internett, og eg har sefølgelig besøkt mange nettsider. Eg er alltid pålogga noko IM-tjeneste, som MSN og derfor har folk alltid kontakt med dem. Det har blitt vanlig å vera på nett med denne maskinen, og det er kanskje derfor eg føler meg så stengt ute når eg ikkje er på nett. For, eg kan jo ikkje gjere noko stort. Eg kan ikkje sjekke mail-boksen min, eg kan ikkje gå inn på noko nettsider, og eg kan ikkje spele online-spel. Og eg har så mykje eg skulle snakka om med andre, som eg slettes ikkje får gjort, blant annet dissa følelsene som eg no skriv ned så heile verda kan sjå det. Det føles som eg ikkje er på rommet mitt, og eg ikkje sett ved noko maskin eg kjenner til. Men, eg får prøva å gjere noko som ikkje krever internett, lekser for eksempel! Nei, eg må jo sjå ferdig et TV-program på Nett-TV for å kunne gjere ferdig norskleksa.

Er det andre sjeler der ute som kjenner det samme der ute, eller er det berre eg som leser dette hvis eg ikkje får publisert det?

4 Kommentarer

Filed under Tanker og ytringer, personlig

Tag'er: internett