Jeg tror at verden blir et bedre sted hvis man sier fine ord til hverandre. Er du ikke enig?

Vel, det håper og trur eg. For eg har opna eit prosjekt eg kallar Fine ord, eller fineord.petterhol.com. Prosjektet skulle i utgangspunktet vere ein samling av fine ord ein kan seie til kverandre hvis ein treng det, men det er jo litt meir enn det. Og litt meir enn det igjen skal eg gjere det. Eg vil ha eiga sider om positive ting, som til dømes kvifor det er viktig å smile.

Men hvis du er uenig, eller berre har tips og idéar om korleis det burde være det, voner eg deg til å gå inn og trykkje på “Bidra”. Då kan du sende e-post til meg og seie ifrå.

Trykk her for å gå til Fine ord.

So er klokka halv fem på natta – og eg får ikkje sove. Det er sikkert mange grunner til det. Kver gong eg kjem til eit sånt punkt kvar eg ikkje får sove, står eg vanlegvis opp og gjer noko anna. Vanligvis går det i å lese korleis ein får sova på Internett, og vanlegvis medbringar det meir nysgjerrighet og dårleg samvit for det ein gjer galt – og det ein ikkje gjer i det heile tatt. Sukk.

Og når det er sagt, så kan eg jo gjerne leggje opp mi eiga, fornuftsbaserte, erfaringsfyllte og samfunnsoppdaterte liste over ting ein må/ikkje må gjere for å kunne sove godt:

• Ikkje forbered deg så godt på å sove har eg funne ut. Det å planleggje å sove, leggje opp til det (re opp senga skikkeleg, finne fram ting, fikse andre ting) og tenkje på at ein må sove er rett og slett ikkje så bra. Legginga burde skje spontant. Med ein gong.
• Legg deg når du er traut Når du kan det, legg deg når du merker at du byrjer å verte traut. Spontant.
• Ha alltid lesestoff/lydbok/soveplaylist/podkast på lur Tjau, det er alltid noko som hjelper deg å sove. Kanskje ikkje alt hjelper for alle. Å lese ei bok før du legg deg kan verte lurt, især ettersom ein vert traut å auga av å lese. Det er òg viktig å ikkje lese boka for lengje. Lydbok og podkastar kan fungere til dei som liker sånt. Konsentrasjonen kan gjere deg søvnig, men det må ikkje være tungt stoff, ei heller video. Også, soveplaylist er fint å ha. Velg med omhu ut musikk som er roleg og avslappande, og legg det i ei speleliste. Pass på at den ikkje varar i fleire timer. For mykje lyd er usunt.
• Ikkje drikk den litt for mange veker gamle eplejusen i kjøleskapet Ei heller knekkebrød. Ikkje god nattmat. Eplar, frukt eller lett mat av anna slag er derimot å anbefale.
• Gjer deg ferdig Det er kanskje ikkje lurt å jobbe så lengje på natta, men hvis du held på med noko, gjer deg ferdig. Då kan du leggje deg med eit smil om munnen fordi du klarte å gjere det ferdig, og arbeid som ikkje blir gjort har ein tendens til å, ja, ikkje bli gjort.
• Varier sovemiljø Å sove i dei same omgjevingane, i den same senga, på same plassen gjennom heile året er ikkje så fint. Det er keisamt, rett og slett. Å ommøblere inne på rommet der du sov er godt for både søvnen og arbeidsmiljøet (hvis du har det, der). Det er også fint å bytte ut putar, madrassar, dynar og liknande.
• Smil Eiga erfaringar tilseier at å smile mykje gjer ein god nattesøvn. Alle dagar er ikkje så fin, men smil når du kan, og når du har behov for det. Du kan btw òg glede andre, ved å seie til dømes at dei er bra, at dei er flink eller andre fine ord. Det er godt moleg at dei seier det tilbake til deg.
• Ikkje lær deg flettefunksjonen i Word Sjølvom det sikkert er dritnyttig å kunne flettefunksjonen i Word, har du mest sansynelegvis ikkje bruk for det, og du treng ikkje lære det kl. 3 på natta. Sry. Forresten kan du bruke flettefunksjonen til å sende ut felles-e-postar, -brev e.l. med varierande felt frå databasar. Sukk.

Her var nokre av mine sovetips. Eg syns du skal kome med dine, så utveksler me erfaringar og med i Det Gode Fellesskab. God natt..

For ikkje mange dager siden utkom utgåve tri av Juventes medlemsblad, MOTIV. Då blei eg glad. Og denne gongen var det noko nytt, for no er eg medlem av MOTIV-redaksjonen. Det betyr i praksis at eg skriv sakar (artiklar) til bladet, og er eg heldig vert dei trykka opp i 1350 eksemplar (jf. utgåva til biletet til høgre).

Det er fint å være journalist i bladet, især ettersom eg er veldig glad i det. MOTIV er det viktigste Juvente har for å nå ut til alle medlemmane sine, og det står veldig mykje fint i det. Eg trur dei aller, aller fleste les MOTIV, fordi dei er glad i organisasjonen.

Beklageligvis kjem ikkje MOTIV ut så ofte. Det er vedteki at den kome ut fire gongar i året. I fjor kom den berre tri gongar, men då bytta dei redaktør og utval òg. Men i år, skal me få til fire nummer. Og me er godt igong. Eg håper virkeleg at det vert fire nummer neste år òg. Det ser litt dystert ut med tanke på penger, men eg håper virkeleg det fikser seg.

I dag er daudlinja til siste nummer. Eg har skrivi ein årskavalkade, sånn som du ser siste dagen i året på NRK, kvar dei tek for seg alle dei store nyheitane for året som gjekk.

I den du ser til høgre har eg forresten  skreve om Kontra, om korleis Juvente jobbar politisk og endringane i politisk program.

God lesing.

"The Library". (CC) Here's Kate på Flickr.

I dag var eg på biblioteket. Der har eg vore mange gongar før, men fyrst i dag oppdaga eg kva som faktisk fantes der. Og det skal eg fortelje deg, det er ikkje så rent lite heller.

Eg har alltid forbunne biblioteket med noko kvar ein kan låne bøker. Eg er ikkje motstandar av bøker, nei, herregud. Nett no les eg Iskaldt Bedrag med Dan Brown. Det har eg gjort i eit år, men det er så.

Men biblioteket er så mykje meir enn berre bøker. Her er ei liste over det du kan gjere på biblioteket, i alle fall mitt bibliotek:

• låne bø…, ja.
• låne fagbøkar
• låne ordbøkar
• låne DVD-filmar
• låne CD-platar
• låne lydbøkar
• låne interessante tidsskrift
• lese avisar (lokalavisa, VG, Dagbladet, Aftenposten) i båe rull og papir for dei siste utgavane
• lese dagens avis
• kopiere og skanne ting
• surfe på internett, vel, ja
• sitje og gjere lekser/arbeid i eit stille miljø
• sitje og lese i eit stille miljø

Gå på biblioteket, du òg. Det er gratis.

I dag dukka eg over ein fin blogg, takka være Liv Hauge Norheim. Det er Ingrid Riddervold sin blogg, og ho lagar fine og søte ting (heimelaga typ, jau) og sel dei. Eg hev sans for sånne. Ho har no ein bloggkonkurranse kor man kan vinne ein lommebok av Tinemelkekartong. Difor skriv eg dette, og oppfordar alle andre som les denne bloggen å gjere det same, så kanskje dykk vinn han istedet for meg.

Trykk her for å delta sjølv

Og les gjerne resten av bloggen hennes òg. Den var fin.

Eg er veldig glad i konseptet nettbutikk. Det er så enkelt, især når en bur usentralt. Men det er ikkje alt eg liker med dei. Og då tenkjer eg spesielt innloggingssystem.

Jau. For når ein handler hjå nokon på internett, så er det ikkje berre så lett som å skrive inn adressa si. Og bankkortkoden. Og utløpsdatoen. Og den tresifra koden i siste del av den ofte lengeresifra koden bak på signaturfeltet. Og passordkalkulatoren, hvis den krever BankId. Jau, du ser, det er mykje styr allerede. Men det er ein ting dei aller fleste nettbutikkar hev til felles. Dei skal ha meg til å lage brukerkonto.

Kva i pokker skal eg med brukerkonto? Eg skal jo berre kjøpe ein ting! Alt eg treng, kan eg få på e-post, av bestillingsbekreftelsar og pakkesporing ogsånn, tenkjer eg. Eg forbinn brukerkontoar med ting eg nettverk kvar eg skriv i forum, legg ut bilete og den slags. For å ikkje snakke om tenester som e-post ogsånn. Men når det kjem til nettbutikkar? Nei takk.

Eg kan jo til dels forstå argumentane, og fordelane med brukerkontoar. Det er lettere å få oversikt over kva ein har kjøpt gjennom tidande, framfor å leite i masse e-post. Då har eg eit forslag. Kva med å lage ein universal brukerkonto som kan brukast til alle nettbutikkar? Litt som Google og Facebook gjer for tiden. Ein brukerkonto kvar eg kan få oversikt over alt eg har kjøpt gjennom tidande, som samtidig er lettvindt og stilrent.

Så slepp eg;

• å hugse brukernamnet mitt, om det er e-postadresse, telefonnummer, selvbestemt e.l.
• passordet mitt, som eg varierar med tiden, og dermed kan det vere vanskeleg å hugse passordet eg laga for fem år sida
• å rote rundt på tugne sider og finne variert funksjonalitet
• å få tilsendt nytt passord på e-post, og det heng samans med at..
• ..eg ikkje hugser kva e-post eg førte opp på, fordi det òg varierar med tiden
• eg slepp å få unaudig e-post, som nyhetsbrev frå nettbutikken hvis dei er frekk nok til å sende meg det

Masse fordelar, der ser du.

Andre ting eg ikkje liker med nettbutikkar:

• at ikkje bereikna porto visas i prisen (tillegsfunksjon)
• at produkt er sotert etter mekre i enkelte tilfelle
• at eg ikkje kan betale over nettbank/faktura på alt

Har du noko meir?

Ice.net-ruteren med laptop. Foto: Petter Holstad. (C) ITpro.no.

Sidan sist har eg fått nytt internett. Nei, eg har ikkje bytta leverandør frå Ice.net, men eg har skifta produkt frå  USB-modem til WLAN-ruter. Eg har lånt ruteren ein gong før, då som journalist for å skrive omtale av den. Eg likte ruteren. Så vidt eg har sett er Ice.net den einaste som tilbyr ruter med mobilt breiband. Mobilt breiband er kjekt i seg sjølv – og å få det med ruter er endå kjekkare.

Aller helst vil eg ikkje ha mobilt breiband. Ikkje fordi det ikkje er kjekt, men fordi eg ikkje har behov for det. Problemet er at det er inga som gidd å levere Internett via kabel til huset vårt. Difor har eg mobilt breiband. Til tross for at det er mobilt breiband, var ruteren superrask når eg fekk den. Eg kunne for fyrste gong sjå på VGTV utan at den fekk problem, eg kunne sjå Nett-TV i høg hastighende og ned podkastar på nokre få minutt.

Gleda varte ikkje lenge.

For ei god stund sidan høyrde eg på Buzz Out Loud at den amerikanske Internettleverandøren Comcast kasta kundane sine av Internett i eit år viss dei nytta over 250 GB per månad. 250 GB er ganske akseptabelt, men den kan fort komme opp i tresifra tal når i USA kvar dei har videotenester som Hulu og sånn. Gjennom Buzz Out Loud får eg inntrykk av at amerikanar nytter veldig mykje video – og det slit jo på nettlinja.

Her heime derimot trur eg ikkje at eg blir kasta av nettet. Men nett no følast det sånn. Overstig eg bruk av 10 GB internett frå den fyrste i kvar månad, strupas hastigheita ned til 200 kbps i ei veke. Når veka er omme, får eg tilbake same hastigheita med mindre eg overstig 10 GB igjen iløp av den veka. Dét liker eg ikkje.

Det står spesifisert i avtalevilkåra til abonnementet, begrunna for å sikre at flest mulig personar får utnytta tenesta til det maksimale. Eg skal ikkje uttale meg på om dette er ei dårleg begrunnelse, men eg kan si at eg føler meg litt snytt. Tenesta kostar 400 kr månaden, og sett saman med breiband på markedet er det ikkje så høg hastigheit eg får på det fulle. Sist gong eg fekk strupa hastigheita sprengte eg grensa med det dobbelte. Det var resultat etter litt stornedlastning og Nett-TV-visning på middels kvalitet.

No må eg være på vakt. Eg må ha eit program som passer på kvar mykje internett eg bruker til ein kvar tid. Eg kan ikkje laste Youtubevideoar utan å passe på, eg kan ikkje sjå nett-TV, eg kan ikkje la iTunes stå på over natta for å laste ned. Det er fæle –og eg betalar for det. Drittløsning.

Snart er det over. Det liker eg ikkje. Måndag skal du avgjere kven som skal styre skuta videre dei fire neste åra, og måndag kan du ikkje kjøpe alkohol. Det er stemmedag. Stortingsval. Og valvake, sjølvsagt. I år har eg vore aktiv i valkampen. Ikkje at eg hadde så mykje moleghende til det før, men no kan eg politikk, parti, storting og alle andre ting ein treng vite. Eg har vore med på å påvirke folk, og eg har kosa meg skikkeleg. Men no er det altså slutt.

Ting eg har gjort i valkampen:

• Diskutert med mamma.
• Vore på AUFs valgkampkickoff i Tromsø.
• Vore på stand med Harstad Arbeiderparti, og der:
  • dela ut rosar
  • dela ut brosjyrar
  • snakka med fine folk
• Hilsa på Bjarne-Håkon Hansen.
• Vore på stand med Skånland Arbeiderparti.
• Hilst på ordføraren.
• Vore aktiv i prosessen med å starte opp Harstad AUF.

Du forstår vel kva politisk fløy eg er tilknytta.

Allikevel, føler eg at eg har gjort litt for lite. Ikkje av vilje, men av kapasitet og molighende. Eg kom seint i kontakt med Harstad Arbeiderparti, og eg bor slik at det er vanskeleg å kome seg nokon plassar utan privattransport. Og redusert tid.

Ting eg ikkje har gjort i valkampen:

• Stått enda meir på stand med Harstad Arbeiderparti.
• Hilsa på Jonas Gahr Støre.
• Gått på husbesøk.
• Starta opp Harstad AUF.
• Starta opp Harsatd AUF tidligare så me kunne ha litt aktivitet.

Men det får vere.

No dreg eg til Lillestrøm og FRISTIL Lederskolering med Juvente. Fyrst skal eg innom Oslo og sjå på valkampbodane samans med Øyvind. Allikevel betyr det at min tid i valkampen er over. Eg kjem ikkje heim før sundag, og måndag er dagen. Pokker heller. Men eg håper då indelig at du gjer det rette valet. Stem Arbeiderpartiet, eller i det minste raudgrønt. Så får du eit alternativ – til motsetning til kva veka til Jensen har vore.

Godt val.

Eg har vore engasjert i valkampen sidan mai, då eg vart medlem av AUF. Eg har engasjert meg for eit AUF-lag i Harstad. Det fekk eg til, og resulterte i at Jonas Garh Støre klippa snora til Harstad AUF. Eg var ikkje tilstede sjølv på sjølve oppstarten, men eg vil takke dei flotte folka som fekk det til.

Eg har òg vore engasjert med Harstad Arbeiderparti, og i dag var eg på valkampstand i byen. Der var mange parti, bl.a. Krf i gult telt, det var stugt. Eg fekk derimot aktivistpakka til Arbeiderpartiet som inneholdt fin, raud t-skjorte, pins og klistremerkar ogsånne fine ting. Å stå på stand er absolutt morosamt. Ein kjem på mange flotte folk og skapar godt miljø mellom partifellane.

Huggeleg er mange av dei andre standfolka òg. Eg snakka med kjekke SV- og Raudt-folk. Driv valkamp, du òg då vel!

P4-nyhetene har i dag eit innslag om norske ungdomsskuleelevers databruk – og at bruken har falt no på nokon år viser ei undersøking frå Universitetet i Oslo. Tavleundervisning er sjølvsagt kjempebra det, men databruken bør absolutt opp.

Her er ei liste over nokon tiltak til ikkje berre økt, men betre databruk i skulen. Basert på lokale forhald, men det kan godt gjelde fleire stader i det vide land.

• Teknisk utstyr som fungerar er sjølvsagt fyrste bod. På skulen vår har me for mykje problem med at datamaskinar rett og slett ikkje får logga seg på, vil kome på internett, krasjar, startar om på nytt, “får virus” i følgje antivirusprogrammet etc. Enkle datamaskinar, med enkle program som er LAGA for skulebruk (les: Skolelinux o.l.) burde vore tilgjenge.
• Open programvare er fint for samviten. Ikkje fordi det er så uhovelig mykje betre enn det andre, men fordi det er mykje rimeligare (les: gratis) – og det gjelder òg når ein skal oppgradere. Hurra for Firefox og OpenOffice.
• Bruk datamaskin til meir enn faktasjekk. Dette er eit punkt reportaren på P4 trekk fram; datamaskinane brukas aller mest til faktasjekk. Det resulterer ofte i å gå på Google og sansynelegvis finne ei Wikipedia-artikkel om emnet. Inga tvil om at Wikipedia er heilt fantastisk, men det er einsformig og lite spennande.
• Søkekunnskaper er fint å få ei innføring i. Korleis søker man etter det man leiter etter?
• Økt kompetanse blant lærarene burde vore fyrstekrav. Datamaskiner er såpass komplisert frå før at ein kan ikkje berre sette dei foran ei datamaskin og tru at dei klarar alt. Ofte resulterer det i bortkasta minutt på å leite etter noko og/eller veileiing frå elevanne.

I innslaget kjem det fram at videregåandeelevar bruker data mykje meir. Det er ikkje så rart. I Troms får alle ein laptop, og eg trur det er liknande ordningar i resten av landet. Laptop er fint mtp. at man kan sitte i klasserumet og jobbe mykje meir med dei – til trass for at nokon ikkje klarar å følje med i timen og gjer andre ting. Då er maskinar laga for skulebruk eit alternativ.